Na pewnej listopadowej lekcji języka polskiego uczniowie klasy VIIc i VIId wraz z nauczycielką spotkali się, aby wspólnie czytać i interpretować "Dziady" cz. II Adama Mickiewicza. W tajemniczy nastrój wprowadziła uczestników specjalnie przygotowana dekoracja: lampiony, świece i muzyka.
Młodzież z przejęciem czytała kolejne wersy dzieła naszego wieszcza narodowego. Ważną rolę spełnij chór, którego kwestie deklamowała cała grupa uczniów, co dodatkowo potęgowało nastrój grozy i tajemniczości...
Taka forma odczytania obowiązkowej lektury, pozwoliła uczniom nie tylko zrozumieć lepiej treść dramatu, ale jednocześnie przeżyć coś nowego.
Beata Sadura
